"Pędzą zimowym cwałem"
(akwarela + gwasz 2026 r.)
Wyk.Teresa Kopańska
Obraz przedstawia dynamiczną kompozycję przedstawiającą stado koni w cwale lub w galopie, otoczonych wirującym śniegiem na tle zimowej, zamglonej scenerii.
"Pędzą zimowym cwałem"
(akwarela + gwasz 2026 r.)
Wyk.Teresa Kopańska
"Portret"
(z cyklu akwarelowe portrety - 2026 r.)
Opis:
Centralną postacią jest mężczyzna w średnim wieku, ukazany w ujęciu portretowym, z zaciętym wyrazem twarzy i niebieskimi oczami skierowanymi poza kadr.
Styl i technika: Praca została wykonana akwarelami, co nadaje jej lekkości i nastrojowości. Artystka, Teresa Kopańska, znana z symbolistycznego stylu, stosuje tu miękkie kształty i kontrasty światłocieniowe.
Kolorystyka: Dominują odcienie niebieskiego i błękitu w ubiorze i tle, przełamane ciepłymi tonami skóry twarzy oraz czerwono-białym akcentem naszywki z polską flagą na lewym ramieniu kurtki.
Kompozycja: Mężczyzna ubrany jest w niebieską kurtkę i czapkę z daszkiem. Kompozycja skupia uwagę na emocjach modela, wyrażonych przez mimikę i spojrzenie. W prawym dolnym rogu widoczna jest sygnatura artystki: "TK 2026 r.", co sugeruje datę powstania pracy (rok 2026). Wiele wskazuje na to, że portret wykonany przez Teresę Kopańską powstał na podstawie zdjęcia przedstawiającego Karola Nawrockiego.
" Tam gdzie się step styka ze złotym niebem"
(akwarela + gwasz 2026 r.)
"Pędzą w galopie jak nocne marzenia"
(gwasz+ akwarela 2025 r.)
Obraz przedstawia trzy konie biegnące w wodzie lub w deszczu. Jest to praca autorstwa Teresy Kopańskiej, datowana na 2025 rok.
Temat i kompozycja: Na pierwszym planie widoczne są trzy kasztanowe konie biegnące wprost na widza. Konie mają rozwiane czarne grzywy i ogony oraz białe łysiny na pyskach. Ich pozy sugerują ruch i dynamikę. Tło i nastrój: Tło jest rozmyte, utrzymane w chłodnych odcieniach błękitu i szarości, co sugeruje deszczową pogodę lub wzburzoną wodę. Woda wokół kopyt koni jest wzburzona, z widocznymi kroplami i rozbryzgami, co potęguje wrażenie pośpiechu i siły natury.
Kolorystyka i technika: Kolorystyka obrazu opiera się na kontraście ciepłych brązów koni i chłodnego, deszczowego tła. Obraz wywołuje wrażenie dzikości, wolności i potęgi zwierząt. Temat i kompozycja: Centralną część obrazu zajmują trzy dorosłe konie o brązowym umaszczeniu z białymi odmianami na głowach. Ich rozwiane grzywy i ogony oraz rozpryskująca się woda podkreślają dynamikę biegu. Konie wydają się wyłaniać z mglistego, niebiesko-szarego tła, co potęguje dramatyzm sceny.
Technika: Dzieło nosi tytuł "Pędzą w galopie jak nocne marzenia" i zostało wykonane techniką gwaszu z dodatkiem akwareli. Artystka znana jest z malowania koni w różnych technikach, w tym olejnej i pastelami Sygnatura: W prawym dolnym rogu widoczny jest podpis autorki: "Teresa Kopańska" oraz rok "2025 r.".Artystka Teresa Kopańska jest współczesną polską malarką, która często tworzy prace przedstawiające konie, symbolizujące dla niej wolność i naturę.
Animacja pracy.
"W środku ogrodu w dzbanie piwonie się rozsiadły"
(akwarela+ gwasz 2025 r)
Opis pracy.
Pełen życia i koloru, obraz przedstawia dynamiczną scenę w ogrodzie w trakcie ulewnego deszczu.
Kompozycja i atmosfera
Centralnym punktem jest bukiet piwonii w niebieskim wazonie stojącym na drewnianym stole przykrytym obrusem w kwiatowe wzory. Atmosfera jest gwałtowna i pełna ruchu, podkreślona przez liczne, ukośne linie deszczu oraz kilka opadających liści. Woda spływa po powierzchni stołu i wazonu, potęgując wrażenie gwałtownej letniej ulewy. W tle widać rozmyty pejzaż z zielonymi drzewami i szarym, zachmurzonym niebem.
Kolorystyka i styl
Kolorystyka jest kontrastowa. Intensywne barwy kwiatów – czerwień, róż i biel – wyróżniają się na tle chłodnego błękitu i szarości deszczowego nieba i otoczenia. Styl malarski łączy elementy realizmu z wyraźnymi, swobodnymi pociągnięciami pędzla, typowymi dla malarstwa postimpresjonistycznego, co nadaje pracy ekspresji.
Uznanie: Jej prace były wielokrotnie nagradzane i wyróżniane dyplomami, a nawet odznaczeniem "Zasłużony za zasługi Woj. Łomżyńskiego w Kulturze i Sztuce".
Wystawy i Kolekcje: Obrazy Teresy Kopańskiej znajdują się w wielu prywatnych kolekcjach zarówno w Polsce, jak i za granicą, m.in. w Szwajcarii i Austrii. Współpracowała również ze szwajcarskim działaczem UNICEF-u, Eckertem, malując portrety dzieci różnych narodowości.
Działalność online: Jest także założycielką Forum Malarstwo TessArt.pl, największego tego typu forum w kraju, mającego na celu pomoc innym artystom.
"Magiczna perła z wód stawu”
(gwasz + akwarela 2025 r)
Obraz
przedstawia radosną, młodą blondynkę w zwiewnej, białej sukience, która brodzi w płytkim jeziorze lub stawie, tworząc wokół siebie wesołe rozpryski wody. Wokół niej unoszą się zielone liście lilii wodnych, a na pierwszym planie widoczny jest biały kwiat lotosu. Scena rozgrywa się podczas deszczu, co widać po spadających kroplach i zmarszczkach na powierzchni wody, a całość oświetla miękkie, naturalne światło Autorką obrazu jest polska malarka Teresa Kopańska. Znana jest ona z tworzenia oryginalnych, dopracowanych w szczegółach prac, często w stylu symbolistycznym, i posługuje się różnymi technikami, takimi jak olej czy akwarela. Artystka prowadzi również bloga i strony internetowe, na których prezentuje swoją twórczość. Na obrazie widoczny jest podpis "T.K 2025 r.".
"Lubię zimę"
za śniegu aksamit i skrzenie diamentowe, za
czerwień policzków
(gwasz 2025 r.)
autor: Art.Teresa Kopańska
(gwasz + akwarela 2025 r.)
autor: Art.Teresa Kopańska
"W chłodzie jesieni"
(akwarela + gwasz 2025 r,)
"Gdy księżyc blady, patrz świetlik się budzi i tańczy wokoło"
(z cyklu miniaturek obrazów, olej na płótnie, wymiary 12x18 cm.2025 r.)
Obraz przedstawia malowniczy las, który wciąga widza w swoją głębię. Dominują tu odcienie niebieskiego i zielonego, przeplatane ciepłymi akcentami brązów. Drzewa, niczym strażnicy, wyciągają swe gałęzie ku niebu, tworząc naturalny dach. Ścieżka prowadzi w nieznane, kusząc tajemnicą. Atmosfera na obrazie jest spokojna, ale i nieco melancholijna, jakby za rogiem czaiła się niespodzianka. Artystka zastosowała technikę impasto, co dodaje tekstury i sprawia, że las zdaje się żyć własnym życiem. Obraz może budzić poczucie spokoju, ale i odrobinę tęsknoty za odkrywaniem nieznanego. Wygląda jak magic forest z bajki, co może wzbudzać skojarzenia z ulubionymi opowieściami dzieciństwa. "Patrz, mamo, to tunel do nieba!" — powiedziałoby dziecko, wpatrując się w świetlisty punkt na końcu ścieżki. Osobiście, obraz ten wzbudza we mnie chęć zatrzymania się i posłuchanie ciszy. Czy nie jest tak, że czasem to, co najprostsze, jest najbardziej magiczne?