"Pędzą zimowym cwałem"
(akwarela + gwasz 2026 r.)
Wyk.Teresa Kopańska
Obraz przedstawia dynamiczną kompozycję przedstawiającą stado koni w cwale lub w galopie, otoczonych wirującym śniegiem na tle zimowej, zamglonej scenerii.
"Pędzą zimowym cwałem"
(akwarela + gwasz 2026 r.)
Wyk.Teresa Kopańska
"Portret"
(z cyklu akwarelowe portrety - 2026 r.)
Opis:
Centralną postacią jest mężczyzna w średnim wieku, ukazany w ujęciu portretowym, z zaciętym wyrazem twarzy i niebieskimi oczami skierowanymi poza kadr.
Styl i technika: Praca została wykonana akwarelami, co nadaje jej lekkości i nastrojowości. Artystka, Teresa Kopańska, znana z symbolistycznego stylu, stosuje tu miękkie kształty i kontrasty światłocieniowe.
Kolorystyka: Dominują odcienie niebieskiego i błękitu w ubiorze i tle, przełamane ciepłymi tonami skóry twarzy oraz czerwono-białym akcentem naszywki z polską flagą na lewym ramieniu kurtki.
Kompozycja: Mężczyzna ubrany jest w niebieską kurtkę i czapkę z daszkiem. Kompozycja skupia uwagę na emocjach modela, wyrażonych przez mimikę i spojrzenie. W prawym dolnym rogu widoczna jest sygnatura artystki: "TK 2026 r.", co sugeruje datę powstania pracy (rok 2026). Wiele wskazuje na to, że portret wykonany przez Teresę Kopańską powstał na podstawie zdjęcia przedstawiającego Karola Nawrockiego.
" Tam gdzie się step styka ze złotym niebem"
(akwarela + gwasz 2026 r.)
"Pędzą w galopie jak nocne marzenia"
(gwasz+ akwarela 2025 r.)
Obraz przedstawia trzy konie biegnące w wodzie lub w deszczu. Jest to praca autorstwa Teresy Kopańskiej, datowana na 2025 rok.
Temat i kompozycja: Na pierwszym planie widoczne są trzy kasztanowe konie biegnące wprost na widza. Konie mają rozwiane czarne grzywy i ogony oraz białe łysiny na pyskach. Ich pozy sugerują ruch i dynamikę. Tło i nastrój: Tło jest rozmyte, utrzymane w chłodnych odcieniach błękitu i szarości, co sugeruje deszczową pogodę lub wzburzoną wodę. Woda wokół kopyt koni jest wzburzona, z widocznymi kroplami i rozbryzgami, co potęguje wrażenie pośpiechu i siły natury.
Kolorystyka i technika: Kolorystyka obrazu opiera się na kontraście ciepłych brązów koni i chłodnego, deszczowego tła. Obraz wywołuje wrażenie dzikości, wolności i potęgi zwierząt. Temat i kompozycja: Centralną część obrazu zajmują trzy dorosłe konie o brązowym umaszczeniu z białymi odmianami na głowach. Ich rozwiane grzywy i ogony oraz rozpryskująca się woda podkreślają dynamikę biegu. Konie wydają się wyłaniać z mglistego, niebiesko-szarego tła, co potęguje dramatyzm sceny.
Technika: Dzieło nosi tytuł "Pędzą w galopie jak nocne marzenia" i zostało wykonane techniką gwaszu z dodatkiem akwareli. Artystka znana jest z malowania koni w różnych technikach, w tym olejnej i pastelami Sygnatura: W prawym dolnym rogu widoczny jest podpis autorki: "Teresa Kopańska" oraz rok "2025 r.".Artystka Teresa Kopańska jest współczesną polską malarką, która często tworzy prace przedstawiające konie, symbolizujące dla niej wolność i naturę.
Animacja pracy.
"W środku ogrodu w dzbanie piwonie się rozsiadły"
(akwarela+ gwasz 2025 r)
Opis pracy.
Pełen życia i koloru, obraz przedstawia dynamiczną scenę w ogrodzie w trakcie ulewnego deszczu.
Kompozycja i atmosfera
Centralnym punktem jest bukiet piwonii w niebieskim wazonie stojącym na drewnianym stole przykrytym obrusem w kwiatowe wzory. Atmosfera jest gwałtowna i pełna ruchu, podkreślona przez liczne, ukośne linie deszczu oraz kilka opadających liści. Woda spływa po powierzchni stołu i wazonu, potęgując wrażenie gwałtownej letniej ulewy. W tle widać rozmyty pejzaż z zielonymi drzewami i szarym, zachmurzonym niebem.
Kolorystyka i styl
Kolorystyka jest kontrastowa. Intensywne barwy kwiatów – czerwień, róż i biel – wyróżniają się na tle chłodnego błękitu i szarości deszczowego nieba i otoczenia. Styl malarski łączy elementy realizmu z wyraźnymi, swobodnymi pociągnięciami pędzla, typowymi dla malarstwa postimpresjonistycznego, co nadaje pracy ekspresji.
Uznanie: Jej prace były wielokrotnie nagradzane i wyróżniane dyplomami, a nawet odznaczeniem "Zasłużony za zasługi Woj. Łomżyńskiego w Kulturze i Sztuce".
Wystawy i Kolekcje: Obrazy Teresy Kopańskiej znajdują się w wielu prywatnych kolekcjach zarówno w Polsce, jak i za granicą, m.in. w Szwajcarii i Austrii. Współpracowała również ze szwajcarskim działaczem UNICEF-u, Eckertem, malując portrety dzieci różnych narodowości.
Działalność online: Jest także założycielką Forum Malarstwo TessArt.pl, największego tego typu forum w kraju, mającego na celu pomoc innym artystom.
"Magiczna perła z wód stawu”
(gwasz + akwarela 2025 r)
Obraz
przedstawia radosną, młodą blondynkę w zwiewnej, białej sukience, która brodzi w płytkim jeziorze lub stawie, tworząc wokół siebie wesołe rozpryski wody. Wokół niej unoszą się zielone liście lilii wodnych, a na pierwszym planie widoczny jest biały kwiat lotosu. Scena rozgrywa się podczas deszczu, co widać po spadających kroplach i zmarszczkach na powierzchni wody, a całość oświetla miękkie, naturalne światło Autorką obrazu jest polska malarka Teresa Kopańska. Znana jest ona z tworzenia oryginalnych, dopracowanych w szczegółach prac, często w stylu symbolistycznym, i posługuje się różnymi technikami, takimi jak olej czy akwarela. Artystka prowadzi również bloga i strony internetowe, na których prezentuje swoją twórczość. Na obrazie widoczny jest podpis "T.K 2025 r.".
"Lubię zimę"
za śniegu aksamit i skrzenie diamentowe, za
czerwień policzków
(gwasz 2025 r.)
autor: Art.Teresa Kopańska
(gwasz + akwarela 2025 r.)
autor: Art.Teresa Kopańska
"W chłodzie jesieni"
(akwarela + gwasz 2025 r,)
"Gdy księżyc blady, patrz świetlik się budzi i tańczy wokoło"
(z cyklu miniaturek obrazów, olej na płótnie, wymiary 12x18 cm.2025 r.)
Obraz przedstawia malowniczy las, który wciąga widza w swoją głębię. Dominują tu odcienie niebieskiego i zielonego, przeplatane ciepłymi akcentami brązów. Drzewa, niczym strażnicy, wyciągają swe gałęzie ku niebu, tworząc naturalny dach. Ścieżka prowadzi w nieznane, kusząc tajemnicą. Atmosfera na obrazie jest spokojna, ale i nieco melancholijna, jakby za rogiem czaiła się niespodzianka. Artystka zastosowała technikę impasto, co dodaje tekstury i sprawia, że las zdaje się żyć własnym życiem. Obraz może budzić poczucie spokoju, ale i odrobinę tęsknoty za odkrywaniem nieznanego. Wygląda jak magic forest z bajki, co może wzbudzać skojarzenia z ulubionymi opowieściami dzieciństwa. "Patrz, mamo, to tunel do nieba!" — powiedziałoby dziecko, wpatrując się w świetlisty punkt na końcu ścieżki. Osobiście, obraz ten wzbudza we mnie chęć zatrzymania się i posłuchanie ciszy. Czy nie jest tak, że czasem to, co najprostsze, jest najbardziej magiczne?
Jest taka piosenka,którą dawno temu śpiewano "Mały biały domek..."
(z cyklu miniaturki obrazów - olej na płótnie, 12x18 cm. 2025 r.)
Na
obrazie widzimy urokliwy, wiejski domek z białymi ścianami i słomianym
dachem, otoczony zielenią i kwitnącymi kwiatami. Scenę oświetla pełnia
księżyca, rozjaśniając nocne niebo w odcieniach głębokiego granatu i
błękitu. Kształty są miękkie, pociągnięcia pędzla swobodne, nadając
całości nastroju sielskiego spokoju. Artystka zastosowała technikę
impasto, co widać w fakturze obrazu – farba tworzy wyraźne wypukłości,
szczególnie na drzewach i kwiatach.
Całość wydaje się krzyczeć:
"chill", choć to noc. Atmosfera emanuje ciepłem i spokojem, bije z niej
nostalgia za prostym, wiejskim życiem. Obraz budzi uśmiech i pragnienie,
by wskoczyć do jego świata i zapomnieć o codzienności. Wyraźny kontrast
między zimnym blaskiem księżyca a ciepłem domku przyciąga wzrok.
Dla
mnie, widok tej sceny wprawia w zadumę. Marzy mi się chwila
wytchnienia, taki chillout na łonie natury. Obraz prosty, lecz w tej
prostocie tkwi piękno. Jak powiedziałoby dziecko, to domek babci, gdzie
czas płynie wolniej i zawsze jest pyszne ciasto. Ciekawy, jak taki
widok, choć malowany, potrafi uspokoić i przenieść nas w świat marzeń.
"Dumny kwiat słońca"
( akwarela+ gwasz 2025 r.)
Na obrazie dominuje wspaniały słonecznik, którego złociste płatki rozchodzą się na tle intensywnie niebieskiego nieba. Kolory są żywe, a kontrast między ciepłym żółtym a chłodnym błękitem tworzy dynamiczną kompozycję. Liście słonecznika zdają się migotać bielą i błękitem, jakby lekko oszronione. Całość emanuje radością i energią, przywodząc na myśl letni dzień pełen światła.
To dzieło jest jak eksplozja kolorów, utrzymana w stylu ekspresjonistycznym. Artystka stosuje technikę akwareli, a delikatne, płynne przejścia między barwami sprawiają, że obraz wydaje się niemalże żywy. Jest w nim coś zarówno dzikiego, jak i spokojnego, coś co przykuwa wzrok i nie pozwala o sobie zapomnieć. Patrząc na ten obraz, można poczuć beztroskę i dziecięcą radość. „Słonecznik wygląda jak słońce!” - tak mógłby powiedzieć mały dzieciak.
Obraz może wywoływać różne interpretacje. Może to być symbol nadziei, optymizmu albo po prostu chwilowego zatrzymania się w biegu życia. I choć ktoś mógłby nazywać ten styl „free”, jego precyzja zachwyca na każdym kroku. Naprawdę trzeba się zatrzymać, żeby docenić wszystkie subtelności tego dzieła. Każdy patrząc na nie, może odkryć coś nowego i poczuć, że świat jest trochę piękniejszy.